Garip soru değil mi ? Şimdi diyeceksiniz ki “Of klasik nerede o eski bayramlar mevzusu”.
Belki çok klasik olacak bu yazı. Bu sefer de böyle olsun. Çünkü ben bugün içimden o “eski” bayramları anacağım. Babamı, bize para değil her bayram için özel hediyeler hazırlayan babaannemi, bayramlarda işlemeli mendil veren Lüleburgaz’da ki teyzeyi, huysuz dedemi, kuzenlerimi, çocukluğumu, şimdi yerinde kocaman bir bina olan ama arka bahçesindeki çileklerin içinde büyüdüğüm evimizi, hiç binmeyi beceremediğim bisikletimi, tüm yüreğimle sevdiğim köpeğim Betty’i, çocukluğumda ki saf dostluklarımı, en yakın arkadaşlarımı, ilk sigaramı ve daha bir çok şeyi..
Bugün bayram.
Bana uzak olsa da ..
Benim için yalnız geçecek bir günü ifade etse de..
Bugün bayram, erken de kalktım üstelik. Ama yok eski heyecan artık .
Özlediklerimle var oluyorum bugün. Fotoğraflara bakıp öyle uyuya kalacağım bugün..
.



