Seni çok özlediğimde en sevdiğim çocukluk fotoğraflarına bakıyorum ve şükrediyorum yanımda olmasan bile nefes alıyorsun, yarın için umudun -benim senin için en azından- var, mutlu olma şansın var.

Belki mutlusun, o kadar iyi bilmiyorum durumunu.

Ben az evvel, istemeden aslında ve çok üzülerek olsa da vazgeçtim senden.

Senden, diğerlerinden, kendimden.

Küçük bi veda etmek istedim, onu da beceremedim.

Sevmiştim ama çok. Herkesi çok sevmiştim. Beni bilirsin. Ben hep çok severim herkesi, her şeyi. Ama artık ne yazık ki halim yok.

Umudum yok.

Herşeye son veriyorum.